Voorzitter Constant Verhaeghen, secretaris Marc Van Cauwenberghe en co, hadden gezorgd voor een zeer zware omloop en een unieke aankomstlijn bergop. Daarbij kregen we afwisselend regenbuien en heftige windstoten, wat de wedstrijd zeker niet lichter maakte !

Uit de wielen waaien is een door de renners uitgevonden gezegde. Dat dit geen loutere beeldspraak is maar in werkelijkheid ook bestaat, daarvan hebben bijna de helft van de 63 deelnemers het even aanschouwelijk als overtuigend bewijs geleverd.

Halfweg de in de streek steeds populaire wedstrijd had sportafgevaardigde Rene Leutenez reeds 30 rugnummers op zijn notaboekje staan. Allemaal renners die inmiddels uit de kopgroep waren weggevallen. Eenvoudig gelost. Letterlijk uit de wielen gewaaid.

De enige aanval tijdens de eerste 85 km was het werk van de stoere Nederlander Gerrit Dewit geweest. Deze laatste, we zagen het toch in Parijs-Roubaix, kan een aardig stukje fietsen. Een andere Nederlander, Andre Van Aert, had de uitlooppoging van Dewit, die trouwens zo verstandig was niet lang aan te dringen, vlug verijdeld.

Dezelfde Dewit speelde ook een opvallende rol toen Schotje Kerckhove en Romain Van Wijnsberghe precies bij de aanvang van de tweede wedstrijdhelft het beslissende offensief inzetten. Hij beging toen de fout alleen naar de twee demarranten toe te springen. Hij slaagde er weliswaar in, doch achteraf bekocht hij zijn al te milde inspanning.

De twintig man sterke kopgroep die zich tussen km 85 en 155 uit een snedig demarrage van Norbert Kerckhove, gesteund door Romain Van Wijnsberghe en de begaafde Nederlandse jongere Gerrit Dewit vormde, bevatte alle favorieten. Het kon bijgevolg en schoon slot worden. Dat werd het ook, dankzij Robert Demiddeleir.

De streekrenners Arthur Decabooter en Henri Dewolf, toevallig ploegmaats, stelden alle twee evenveel prijs op de zege. Maar ze troffen harde concurrenten in Kerckhove, Noyelle, Van daele, Wim Van Est, Coreelman en E. Lambrecht, die allen dezelfde gele kleuren verdedigden.

Robert Demiddeleir, die vorige zondag te Oedelem op de tweede plaats beslag legde, wat erop wijst dat hij terug op dreef is, herinnerde zich de historie van twee vechtende honden en een derde die met het been wegloopt.

Hij herinnerde zich nog wat anders. Namelijk dat hij vorig jaar te Nokere van de inrichters en een rit vol tegenslagen een mooie troostprijs had gekregen en dat hij hen beloofde in 1964 terug te komen en dan te proberen te winnen.

De dankbare Oordegemnaar hield zijn belofte. Hij liep na 126 km gepast weg. Hij nam gemakkelijk 400 meter. Toen was het kwestie ze gedurende 42 km te behouden en dat was een verduiveld lastige taak. Want de reaktie bleef niet uit, zoals ge wel kunt denken.

Demiddeleir kon men niet meer grijpen. Tijdens het laatste uur fietste hij zo machtig als twee jaar geleden in de Gentse openingsrit. Een prachtig overwinning van een goed renner.

Uitslag :

1. Robert De Middeleir
2. Leon Van Daele
3. André Noyelle