Noël Van Tyghem vertelde ons voor de start van Parijs-Roubaix dat hij terug helemaal gezond was, sterk reed en overtuigd was zich te zullen onderscheiden. De tegenslagen oordeelden er anders over. Hij kwam gisteren vast en zeker naar de algemeen succesvolle 11de Grote Prijs Nokere Sport om zijn verklaring met een sprekende zege te bevestigen. Er waren ook een heel stel bekende buitenlanders onder de vertrekkers – onder meer Riotte, slachtoffer van een val die beter verliep dan allereerst werd gevreesd.

Van Tyghem heeft de overwinning ook behaald. Op een even schitterende als oververdiende wijze. De geladen Langemarkenaar, die op bepaalde dagen kan fietsen als een waarachtig kampioen, was de topfiguur uit de door hem gemaakte en beheerste wedstrijd.

Tweemaal liep Van Tyghem weg. Een eerste keer na 40 km. met als resultaat dat meer dan 60 concurrenten (waaronder Frans Verbeeck die de koers als training opnam in het vooruitzicht van de Waalse Pijl), alle kans verspeelden. Een tweede maal op 25 km. van het einde als onder meer W. Teirlinck, A. Dierickx, Karstens, Bal, Bellone, W. David, Baert en Vianen in zijn gezelschap vertoefden en graag wilden winnen. Hij gooide ze allen uit zijn wiel behalve de verrassend knap rijdende Claude Magni die op het laatste veel Belgen fietsles kon geven. Zelfs een machtige finisher als Gerard Vianen kon hem niet meer grijpen.

In de spurt zegevierde Noël met overwicht zoals hij de hele rit door superieur was geweest.

Hun 86 collega’s maakten het de wederoptredende E. Moreels, J. Spruyt, G. Van Damme, M. Van den Bossche en A. Dierickx gisteren tijdens het eerste uur niet bijster lastig. Het schone deelnemersveld waaraan de inrichters zich zeker niet verwacht hadden – zo min als aan het goeie weder – bleef namelijk gesloten.

Pas na 40 km. sloegen N. Van Tyghem, de grote uitblinker, en D. Pauwels op de vlucht, achternagezet door Herrygers die snel bij hen aansloot. De 3 kregen 15 km. verder versterking van P. Vandenneste, D. Verplancke, E. Moreels en J. Corletti van wie de Fransman één der bedrijvigsten was. De 7 demarranten deden het zo flink dat ze precies halfweg 1’40” voor lagen.

Toen werd het ernst. De Nederlanders Bal, Karstens en Vianen zetten samen met A. Dierickx, Vrijders, Baert, Catteeuw, Schroeters, Bellone, Abbeloos, Fierens en W. Teirlinck een geweldige tegenaanval in en nog vóór we 100 km. ver waren haalden ze de eersten bij. Het peloton volgde op dat ogenblik op 1’15”. Uit dat peloton werkten zich achtereenvolgens Zwaenepoel, Janbroers, Vanrijmenant, Van Bruaene, Romain Maes, Zelck, Minckewicz, Debrauwer, Van der Vleuten en Van Beers, dan Legeay, Magni, W. David, Benjamins en M. Maes en ten slotte H. Vermeeren, Soenens, M. Demeyer, en Buckaki los, doch slechts Minckewicz, W. David, Magni, Van Rijmenant, Romain Maes, Soenens en Zelck slaagden er ten koste van een zware inspanning in tot bij de 17 man sterke kopgroep – Moreels en Abbeloos hadden vooraf voeling verloren – te komen.

Een spurt met 24 waaronder heel wat rappe en bijgevolg gevaarlijke Nederlanders ? Neen. De zelfverzekerde Noël Van Tyghem wilde dit blijkbaar niet. Hij was te Nokere, wij herhalen het, uitgesproken de beste. Hij demarreerde voor de tweede maal als er 125 km waren afgelegd. Alleen de in extremis uit de achtergrond teruggekeerde Claude Magni die ons in de finale door zijn nijdigheid en hardnekkigheid verbaasde, kon hem bijhouden, hem echter niet kloppen. Als de renner van Briek Schotte ook donderdag zo «snijdt» en bijvoorbeeld in een vroege ontsnapping weggeraakt dan telt hij, ook al is hij geen klimspecialist, mee.

Willem Van Wijnendaele

Uitslag : 91 beroepsrenners

1. Noël Van Tyghem de 150 km. in 3 u 49 min
2. Claude Magni (F) op 10 sec.
3. Gerard Vianen (Nl) op 25 sec.
4. Dirk Baert op 45 sec.
5. Willy Teirlinck op 1 min. 10 sec.
6. August Herrijgers
7. Andre Dierickx
8. Jos Schroeters op 1 min. 20 sec.
9. Theo Fierens
10. Robert Mintkiewicz (F)
11. Herman Vrijders
12. Gerben Karstens (Nl)
13. Daniel Verplancke
14. Romain Maes
15. Gerry Catteeuw
16. Cor Bal (Nl)
17. Gilbert Bellone (F)
18. Wilfried David
19. Fernand Van Rijmenant
20. Pol Vanden Neste
21. Daniel Pauwels
22. Johny Soenens
23. Lucien Zelck
24. Joseph Carletti (F)
25. Ben Janbroers (Nl)
26. Raf Van Bruaene
27. Richard Buckaki (Nl)
28. Ronny De Bisschop
29. Henk Benjamins (Nl)
30. Jos Vandervleuten (Nl)

Noël Vantyghem (Ieper, 9 oktober 1947 – De Panne, 10 juni 1994) was een Belgisch wielrenner.

Zijn grootste overwinning boekte Vantyghem in 1972 toen hij de wielerklassieker Parijs-Tours op zijn naam schreef. Dit bracht hem tot de legendarische uitspraak:
Samen met Eddy Merckx won ik alle klassiekers die er te winnen waren. Ik Parijs-Tours en hij al de rest.

Na zijn actieve wielerloopbaan is Vantyghem jarenlang mecanicien geweest in verschillende ploegen van Walter Godefroot.

Belangrijkste overwinningen

1968 : Belgisch kampioen op de weg, Amateurs

1970 : GP Fourmies

1972 : Parijs-Tours, 2e etappe Vierdaagse van Duinkerke, Schaal Sels

1973 : Nokere Koerse