– ‘t Werd wel tijd dat ik in eigen land een wedstrijd won, dat zei Luc Leman knipogend nadat hij van die felle finale uitgehijgd was.

Het heeft nochtans aan een zijden draadje gehangen voor de jongere broer van Eric. Hij sukkelde vanaf het begin van de laatste ronde met een defect achterwiel en hij gaf zich daardoor geen schijn van kans in de spurt. Precies daarom besloot hij op volle kracht door te gaan van het ogenblik af dat de Nokerse stenen en de korte maar toch niet te onderschatten klim nog moesten genomen worden. Tegen die doorgedreven eindrush waren zijn concurrenten niet bestand en het was met meerdere lengten voorsprong dat Luc de vierde zege (waarvan drie in Frankrijk) van dit seizoen liet noteren.

Er was in het zonnige Nokere helemaal geen gebrek aan renners en toeschouwers. Het krioelde er eenvoudig van wielerenthousiasten en reeds op het ogenblik dat de zwetende sportafgevaardigden het 156ste en meteen laatste rugnummer afleverden. Toen al vertelde iedereen het opgetogen elkaar dat er een heleboel buitenlanders waren, aangevoerd door niemand minder dan Tourwinnaar Bernard Thevenet, terwijl de nationale vertegenwoordiging zogenaamd Willy Teirlinck als kopman had !

Daar was in de eerste van de tien geprogrammeerde ronden reeds een vlucht van Pol Lannoo, Pol Verschuere en de Fransman Meslet. Die pedaleerden zich driftig een volle minuut winst bij elkaar, maar in de vierde ronde moesten ze de vlag strijken voor het steeds indrukwekkend grote peloton, waarvan de helft Nokere als ultieme training voor de Waalse Pijl meenam.

Eric Jacques, Ludo Hesters en weer Pol Verschuere probeerden het vlak daarop nog eens, maar ze vingen bot. Met ledige handen kwamen in de zesde ronde ook Geert Malfait, Thuur Van de Vijver, de Fransman Chassang, de Nederlanders Wim De Waal, Jan Aling en nationaal kampioen Willy Teirlinck eveneens van een felle aanval terug, maar toen gebeurde het.

De zevende ronde was nauwelijks begonnen of na een spervuur van demarrages vormde zich vooraan een groep bestaande uit Bruno Jaremko, Geert Malfait, Willy Abeloos, Willy Vanneste, Lucien De Brauwer, Jose Vanackere, Rona Demeyer (die later wegens een lekke band te voet werd gesteld), Luc Leman, Lucien Van Impe, Serge Van Daele, Urbain Van der Flaes, de Fransen Meslet en Le Guilloux.

Die vlamden er zo driftig op los dat ze tot 1’20” winst namen op de steeds enorm grote bende, doch in de laatste ronde werd dat verschil heel wat minder. Enerzijds omdat men in de kopgroep de schaapjes op het droge meende, anderzijds omdat men in de bende verbazend nijdig ging jagen.

Niettemin konden de vluchters nog de meute achter zich houden. Op welke manier Luc Leman de opvolger van Marc Demeyer werd, vertelden we reeds.

Jan Cornard

Uitslag :

1. Luc LEMAN de 150 km in 3 u 30 min
2. Lucien Debrauwere op 5″
3. Geert Malfait
4. Serge Van Daele
5. Willy Abbeloos
6. Bruno Jaremko
7. Lucien Van Impe
8. Jose Van Ackere
9. Willy Vanneste
10. Maurice Le Guiloux
11. Urbain Van der Flaes
12. Alain Meslet
13. Willy Planckaert op 35″
14. Cor Priem
15. Herman Van der Slagmolen
16. Raf Constant
17. Gert Harings
18. Marc Renier
19. Frank Arijs
20. Willy De Geest
21. Ludo Van Staeyen
22. Albert Hulzebosch
23. Benny Schepmans
24. Jan Aling
25. Fernand Hermie
26. Jos Huysmans
27. Theo Smit
28. Willy Teirlinck
29. Daniël Verplancken
30. Marc Meernhout