De Kneet is terug van weggeweest. In een duel met de bijna 38-jarige Herman Vanspringel haalde hij de bovenhand in de 19de Grote Prijs Nokere Sport. Met de Grobbendonkenaar was hij op een goede 20 km. van de streep weg gewipt uit een groep van twaalf, die na amper 20 km koers op initiatief van diezelfde Knetemann en Frans Van Looy voorop waren gaan rijden. De voorsprong van die twaalf – aanvankelijk waren het er dertien, maar Pierrot Cuypers viel na 110 km vooraan weg door lekke band – haalde nooit de minuut.. Toen op anderhalve ronde of goed 20 km voor het einde 13 achtervolgers op het punt stonden mee vooraan te komen, wisten Kneet en Vanspringel hoe laat het was. Criquielion, die net iets te laat de klepel vond, hield aan zijn late reactie nog een eervolle derde plaats over.

De ploeg Post – te Nokere was zijn adjunct Juul De Wever zeer attent op post – schijnt een andere tactiek te hebben gekozen. Op Raas en een paar eersterangskoersen na leken ze nergens voet aan de grond te krijgen. Behalve in een paar vroege kermiskoersen en in wedstrijden die door de grote klassiekers worden weggedrumd. Oosterbosch won te Wetteren, Zoetemelk te Wasmuel, Wijnands afgelopen zaterdag te Heverlee. Iedereen bleef zich echter afvragen waar de Kneet was blijven haperen.

“Ziek geweest, man”, zei die na zijn eerste seizoenszege. “Hooikoorts. Maar de Kneet is niet kapot te krijgen. Je hoort nog wel van hem. Het seizoen duurt nog enkele maandjes”.

Een stevige steun bij die eerste zegerush was veteraan Herman Vanspringel. Je kon het de Grobbendonkenaar niet aanzien dat hij daags voordien net voor het binnenrijden van de hel door de pechduivel huiswaarts werd gestuurd na veel ellende. Hij hielp de achtervolgers op afstand houden. Criquielion gaf een ogenblik de indruk roet in het eten te zullen gooien. Maar de twee “oudjes” (Kneet is toch ook al dertig) wezen het Waaltje terug.

Boeiend is de 19de Grote Prijs Nokere Sport alleen daardoor geweest dat men zich bleef afvragen hoe het uiteindelijk zou aflopen. Daar de voorsprong van de dertien vroege vluchters (Rudy Pevenage, Van Looy, Cuypers, Criquielion, Knetemann, Mak, Vanspringel, Van Gerwen, Paul De Keyzer, Patrick Devos, Hunt, Maassen en Mariotti) steeds beneden de minuut schommelde, bleef men denken dat de toekomstige winnaar bij de 13 achtervolgers zat. Maar toen Bossuyt, Blockx, Dumont, Maas, Bayens, Cuypers (na zijn bandbreuk in de achtervolgende groep verzeild), Lubberding, Wijnands, Patrick Pevenage, Lamote, Vandeghinste, Van der Helst en Zagers de leidersgroep op de nek vielen, waren Knetemann en Vanspringel al gaan lopen. Ze gleden zo vlug van de anderen weg dat iedereen het onmiddellijk begrepen had.

Maar iedereen was tevreden. Er waren meer dan honderd profs aan de start. Er was enorm veel volk. En er was spanning. Met uiteindelijk een winnaar die elke erelijst siert.

Andre Vanheede

Uitslag : 101 beroepsrenners

1. Gerrie Knetemann de 150 km in 3u 38 min
2. Herman Vanspringel
3. Claude Criquielion op 1’05”
4. Derek Hunt (GB)
5. Gerrie Van Gerwen (nl)
6. Mario Mariotti (It)
7. Frans Van Looy
8. Wim Maassen (Nl)
9. Rudy Pevenage
10. Patrick De Vos
11. Ger Mak (Nl)
12. Paul De Keyzer
13. Etienne Vander Helst op 2’15”
14. Ad Wijnands (Nl)
15. Henk Lubberding (Nl)
16. Jo Maas (Nl) op 2’40”
17. Chistian Dumont
18. Willy Albert
19. Jan Bayens
20. Gerard Blockx
21. Ludo Schurgers
22. Jean-Louis Baugnies
23. Rudi Colman
24. Eddy Cael
25. Marc Goossens
26. Ivan Zagers
27. Dirk Baert
28. Yvan Lamote
29. Willy Sprangers
30. Benjamin Vermeulen

Gerrie Knetemann (Amsterdam, 6 maart 1951 – Bergen (NH), 2 november 2004) , bijnaam ‘de Kneet’, was een Nederlands beroepswielrenner van 1974-1989.

Hij verraste al jong als specialist in proloog-tijdritten. Gaandeweg ontwikkelde hij zich ook als tijdrijder in het langere werk. Knetemann was geen sprinter, maar boekte vrij veel overwinningen in een sprint-à-deux, door met een kompaan of in een klein groepje uit een peloton te ontsnappen. Op die manier werd hij verrassend wereldkampioen in 1978 door Francesco Moser te verslaan. In datzelfde jaar won hij in de laatste etappe van de Ronde van Frankrijk de sprint op de Champs Elysees. Knetemann kon goed uit de voeten in meerdaagse wedstrijden, maar hij schoot echter te kort in het hooggebergte om in de Tour een goed klassement te rijden. Hij was de eerste wielrenner die de grens van 50 km/u doorbrak in een tijdrit.

Gerrie Knetemann werd in 1974 profwielrenner bij de Franse Mercier ploeg, waar Joop Zoetemelk kopman was. Typerend voor zijn instelling was dat hij datzelfde jaar laatste werd in Parijs-Roubaix, maar een week later de Amstel Gold Race won. In 1975 tekende hij een contract bij de Raleigh ploeg van Peter Post. Samen met Jan Raas was hij daar jarenlang, tot de breuk in 1983, de gezichtsbepalende factor. In 1982 verrastte Gerrie Knetemann in de Tour door de snelle Ier Sean Kelly voor te blijven in een massa-sprint en door Bernard Hinault te verslaan in een lange tijdrit.

In 1983 kwam hij zwaar ten val in Dwars door België. Aanvankelijk werd voor zijn leven gevreesd. Na een lange revalidatie keerde hij terug in het peloton om nog eenmaal uit te pakken in de Amstel Gold Race van 1985.

Knetemann viel op in het wielerpeloton door zijn gevoel voor humor en zijn opmerkelijke taalgebruik. Hij introduceerde een groot aantal uitdrukkingen, waaronder ‘hij zit te harken’, ‘doorkachelen’, ‘met je hol open zitten’ en ‘opgebaard over de meet komen’. In het radioprogramma Radio Tour de France had hij veel succes met zijn Kneetstory, waarin hij dagelijks vertelde over zijn belevenissen.

In 1989 nam Knetemann afscheid van het peloton. Hij trad nog enige tijd op als PR-man voor de PDM-ploeg. Daarna werd hij in 1991 bondscoach van de KNWU en wedstrijdleider van de Ronde van Noord-Holland en het RAI Derny Criterium. Als bondscoach behaalde hij 2 medailles op in totaal 14 WK’s.

Op 2 november 2004 overleed Gerrie Knetemann aan de gevolgen van een longembolie nadat hij tijdens een mountainbike-tocht nabij Bergen (NH) onwel was geworden. Op 8 november 2004 werd op de wielerbaan van Alkmaar door 2000 mensen afscheid van Knetemann genomen, waarna de begrafenis in besloten kring plaatsvond in Krommenie.

Gerrie Knetemann was ridder in de Orde van Oranje-Nassau. Met ingang van 2004 is de prijs die jaarlijks aan de meest talentvolle wielrenner onder de 23 jaar wordt uitgereikt omgedoopt tot de Gerrie Knetemann Bokaal. Theo Bos was de eerste winnaar van deze bokaal. Vanaf 2006 wordt jaarlijks de GP Gerrie Knetemann georganiseerd. In 2006 is deze op 28 juni in de gemeente Renkum gehouden.