Precies 75 profs boden zich gisteren aan voor de 20ste Grote Prijs van Nokere. Slechts acht van hen kwamen achteraf in het wedstrijdverslag aan bod. Uitblinker Rudy Matthijs, de eerste aanvaller, was immers ook present toen een achtkoppige sneltrein uit de groep vertrok. Kort voor het einde fietste William Tackaert daaruit weg met Ludo De Keulenaer. In de spurt met twee kende de snelle Zelenaar uiteraard geen problemen om een tweede seizoenzege te boeken.
Een tweede overwinning op twee dagen tijd voor de ploeg van Fred De Bruyne, alle verhoudingen in acht genomen natuurlijk. Tackaert was er zondag niet bij toen René Martens een verrassende Ronde van Vlaanderen-zege behaalde. “Na het internationaal criterium in Frankrijk sukkelde ik met een verkoudheid op de spieren”, verklaarde William met de bloemen in de handen. “Ik heb zondag echter mijn eigen Ronde van Vlaanderen gereden in de vorm van een doorgedreven training van zes uur. Vooral om de macht terug in de benen te krijgen. Het leverde meteen resultaat op. In een spurt hoefde ik medevluchter De Keulenaer niet te vrezen”.
De Keulenaer stond er gelaten bij te kijken. “Mijn vierde wedstrijd als prof”, begon die. “Het loopt gesmeerd, bij de amateurs wordt er tegenwoordig ook rap gereden. Zo een schok was die stap dus ook niet. Illusies maakte ik me echter allerminst toen ik hier in de finale met Tackaert voorop geraakte. In de spurt ben ik immers altijd tweede, ook met een minder snelle man dan de Zelenaar”.
William Tackaert en Ludo De Keulenaer gingen in Nokere dus met de vetste prijzen aan de haal. De man die een poosje na dit duo naar de derde plaats spurtte van een verhakkelde kopgroep kreeg echter van de talrijke toeschouwers evenveel waardering mee.
Het was immers Rudy Matthijs die onmiddellijk na het startsein vuur in de wedstrijd bracht. Gezelschap kreeg hij niet bij deze vroege vlucht. Integendeel, het peloton keek verbaasd toe hoe Matthijs na twee kilometer al een halve minuut vooruit fietste. Dan werd toch besloten het daar niet bij te laten. Na twintig kilometer moest de Westvlaming zich rechtzetten.
Dan ging Phil Anderson zich op een kasseistrook aan de leiding van de zwetende bende plaatsen. Onder zijn hels tempo brak de groep in drie stukken. Kortstondig, want eens op de brede wegen werden de zaken spoedig recht getrokken.
Even werd er verpoosd. Een pauze in de voorstelling. Na zestig kilometer luidden de acht aanvallers het tweede koersdeel in : weer Rudy Matthijs, Peter Winnen, Ad Wijnands, Ludo De Keulenaer, Jef Gijsemans, Jef De Schoenmaecker, William Tackaert en Eddy Vanhaerens. De rest kon het meteen vergeten vermits deze kopgroep binnen de kortste keren twee minuten voor de anderen ging uitrijden. Na negentig kilometer waren dat er bijna drie en vooraan viel het helemaal niet stil. Vooral Peter Winnen spande zich ruim op zijn beurt voor de kar. De Nederlander werd er karig voor beloond, vermits hij op twintig kilometer van het einde, net toen het peloton lichtjes naderde, lek reed en alle illusies mocht opbergen. Even voordien had Matthijs ook al zijn achterwiel aan diggelen gereden, maar die was zo gelukkig onmiddellijk een bereidwillige wielertoerist te treffen.
Nadat pogingen van De Keulenaer en Matthijs gekortwiekt werden, slaagde eerstgenoemde er op vijf kilometer van het einde dan toch in de anderen te verschalken, samen met William Tackaert. Terwijl achter hen de snelle Vanhaerens lek reed, spurtte Tackaert op een sterk hellende laatste lijn naar zijn tweede seizoenszege.
Paul De Keyser
Uitslag : 75 beroepsrenners
1. William Tackaert (Zele) de 147 km. in 3 u 10 min
2. Ludo De Keulenaer op 50 meter
3. Rudy Matthijs op 30 sec
4. Ad Wijnands (nl)
5. Jos Deschoenmaeker
6. Jos Gijsemans
7. Eddy Vanhaerens
8. Alain De Roo
9. Jan Jonkers
10. Raoul Bruyndonckx
11. Peter Winnen (Nl)
12. Kim Anderson (Deen)
13. Piet Van Katwijk (Nl)
14. Theo De Rooy (Nl)
15. Fons Van Katwijk (Nl)
16. Johan Louwet
17. Willy Vigouroux
18. Marc Goossens
19. Eddy Schepers
20. Ludo Schurgers
21. Denis Ertveldt
22. Dirk De Mol
23. Andre Boonen
24. Eddy Van Hoof
25. Van Helvoirdt (Nl)
26. Willy Teirlinck
27. Sean Shutten (GB)
28. H. Mutsons (GB)
29. Patrick Wijffels
30. Patrick De Vos
William Tackaert (Zele, 9 augustus 1956) is een voormalig Belgisch wielrenner.
Belangrijkste overwinningen
1979 : 1e etappe Driedaagse van De Panne
1982 : Nokere Koerse
1983 : E3-Prijs
1984 : 1e etappe Ronde van Luxemburg
1985 : 4e etappe Herald Sun Tour, Kuurne-Brussel-Kuurne en 1e etappe deel A Driedaagse van De Panne


