Na eerder op dit seizoen Gent-Wevelgem te hebben gewonnen en zaterdag nog een goede wedstrijd te hebben geleverd in de Amstel Gold Race behaalde Herman Frison een paar dagen na zijn 29ste verjaardag een verdienstelijke zege te Nokere. Zijn overwinning verguldde voor de organisatoren van Nokere Sport enigszins de ontgoocheling over de lage opkomst. Jaren na elkaar kwamen immers ruim 100 renners naar Nokere Koerse afgezakt als ideale training voor een aantal klassiekers. Daaronder steeds heel wat klinkende namen. Nu de koers meerdere keren na elkaar verhuisde op de kalender, is van de glorietijd nog weinig sprake.

Ondanks alles zorgden de 36 deelnemers van gisteren op het heuvelachtige parkoers en de uitlopers van de Vlaamse Ardennen toch voor een vrij boeiend verloop. Bleef aanvankelijk alles goed gegroepeerd, dan zorgden een paar tempoversnellingen van Eric Van Lancker op Nokere Berg zelf voor een eerste schifting. In die mate dat in de vierde van de dertien af te leggen ronden acht renners aan de haal gingen. Het waren Herman Frison, Roger Van Den Bossche, Filip Van Vooren, Mark Macharis, Patrick De Wael, Fons De Wolf, Peter Naessens en Ferdi Dierickx. Die kopgroep telde op het einde van de zevende ronde al 3’50” voorsprong op het peloton. Dat kwam nog terug in de laatste ronden tot 2’40” en minder maar de kopgroep bleef buiten schot.

Terwijl Fons De Wolf en Ferdi Dierickx in de voorlaatste ronde over Waregem nog enige voeling verloren met hun medevluchters, slaagde alleen Luc Colijn er in met een opgemerkte remonte tot bij de vluchters te geraken. Meer zat er echter niet in voor hem omdat zowel Frison, Van Den Bossche als Van Vooren in de laatste ronde nog samen ten aanval trokken. Herman Frison die Roger Van Den Bossche nog niet zo dikwijls aan het werk had gezien, nam het zekere voor het onzekere en liet in de slotkilometers zijn metgezellen achter zich. Uiteindelijk hield de Retienaar 25 sekonden over op Van Den Bossche en 27 op Van Vooren. Marc Macharis werd verdienstelijk vierde op 45 seconden voor De Waele en Colijn. Pol Haghedooren won op 1’35” de spurt van het peloton.

JDV

Uitslag : 36 beroepsrenners

1. Herman FRISON (Meerhout) de 170 km in 4u28min
2. Roger Van Den Bossche op 25 sec
3. Filip Van Vooren op 27 sec
4. Marc Macharis
5. Patrick De Wael
6. Luc Colyn
7. Fons De Wolf
8. Peter Naessens
9. Ferdi Dierickx
10. Paul Haghedooren op 1min 35sec
11. Frank Hoste
12. Yves Godimus
13. Ludo Peeters
14. Dirk Heirweg
15. Geert Decorte
16. Rudy Patry
17. Ludo Giesberts
18. Peter Van Impe
19. Rik Van Slijcke
20. Colin Sturgess (Gbr)
21. Johan Devos
22. Patrick Schoovaerts op 3min 40sec
23. Rene Martens
24. Eddy Vancraeynest op 6min 10sec
25. Jerry Cooman
26. Roger Dahlberg (Nzl)
27. Peter Spaenhoven
28. Marc Seynaeve

Afscheid van voorzitter Constant Verhaege

In maart 1963 stond schepen Constant Verhaege aan de wieg van Nokere-Sport. Hij werd meteen de voorzitter van dit sportcomité dat telkenjare met Nokere-kermis instond voor de organisatie van een beroepsrennerskoers, voor velen bestempeld als een klassieker onder de kermiskoersen.

In november 1990 nam hij op doktersverzoek ontslag als voorzitter van Nokere-sport na een staat van verdienste van 28 jaar. Vandaar dat hij op passende wijze verleden maand gehuldigd werd in zaal Groenhove te Waregem samen met twee andere afscheidnemende bestuursleden, Adolf Ballekens en Sylvain Neufcourt.

Hij kreeg een herinneringsschaal aangeboden en vertelde toen dat het de derde was die hij de jongste tijd had gekregen : één te Gent, op de zetel van de BWB en nadien op het gemeentehuis, toen Nokere-sport omwille van haar 25-jarig bestaan een hulde-ontvangst kreeg aangeboden.

Niemand had echter vermoed dat het afscheid van de volkse figuur als voorzitter van Nokere-sport, de voorbode was van zijn definitief afscheid van zijn vele vrienden en kennissen. En toch, na een kort verblijf in het ziekenhuis van Waregem overleed hij er op 12 januari 1991, op 73-jarige leeftijd.

Constant was eerste schepen te Nokere tot bij de fusie in 1976, thans bestuurslid van de NSB-afdeling en voorzitter van het Sinterklaascomité Nokere.

Het was met pijn in het hart dat Constant Verhaege recent afscheid nam als voorzitter van Nokere-sport, waarbij hij echter het volste vertrouwen stelde in zijn opvolger Marc Van Cauwenberghe, die 28 jaar secretaris was naast hem. Nokere-koers was voor Constant Verhaege steeds de gelukkigste dag van het jaar.

Hij zal de herinnering ingaan als de man met de onafscheidelijke hoed die steeds ter hoogte van de aankomst paraat stond met de rode vlag als voor een premie of de zege diende gespurt te worden door de renners.

Het plezierde Constant Verhaege dat hij spontaan door het vernieuwde bestuur werd bedacht met de titel van erevoorzitter. Zo zou hij bij de werking betrokken blijven, zonder dat hem gevraagd werd dezelfde energie als voorheen in de organisatie te steken.

Helaas, Nokere-koers 1990 zal zijn laatste geweest zijn en Herman Frison de laatste winnaar die hij mocht feliciteren na afloop. Met Constant Verhaege verdwijnt een man die de geschiedenis ingaat als iemand die steeds joviaal en opgewekt voor de dag kwam in alle omstandigheden.

André Marlier